Wij zijn Albert en Mara en wonen negen maanden per jaar in Spanje en zijn drie maanden verdeeld over het jaar met vakantie in Nederland vanwege onze kinderen en kleinkinderen.

Even uitleggen wat gerdaYD bedoelt met "dada" = Vlaams:
dada (de ~ (m.), 's) ‘Dat is mijn dada.’ betekent ‘daar ben ik gek van’, ‘daarvan hou ik het meest’. → Fr. mon dada = mijn stokpaardje
vgl.ook dat is mijn dada niet - Ik hou van treinen, dat is echt mijn dada. - Haar dada is koken voor vrienden en familie.

woensdag 13 december 2017

Met Kerstverlof naar Nederland

Donderdagmorgen 14 december 2017 allereerst met de stoptrein van station Los Boliches (zie bovenste foto) naar het station van de luchthaven Málaga. Daarna met de machine van Transavia, de HV6116 van Málaga Aeropuerto naar Amsterdam Schiphol. We hebben er zin in want voor ons is onlosmakelijk met elkaar verbonden "Kerstmis, Oud & Nieuw, kinderen èn kleinkinderen".
Grtz Mara

P.S. Up-date 16-12-2017
Voor ZoZ hadden we nog een rondvaart moeten maken in de Amsterdamse grachten, gelet op onze toegevoegde muziekkeus.



Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.

dinsdag 12 december 2017

Een spoorse terugblik

Met vandaag een terugblik naar 1979 met de spoorlijn Maastricht - Aachen toen er nog een rechtstreeks verbinding bestond.
Foto's zijn gemaakt door Bart van 't Grunewold.

De spoorlijn Aken - Maastricht is de in 1853 geopende spoorlijn die de Duitse stad Aken met de Nederlandse stad Maastricht verbindt. Deze lijn werd aangelegd door de Aken-Maastrichtsche Spoorweg-Maatschappij, en was de eerste in de Nederlandse provincie Limburg en tevens eerste grensoverschrijdende spoorlijn van Nederland.

- Click on photo to enlarge -
15 mei 1979 DB Treinstel (ETA) 515 635 (bijnaam 'Steckdosen IC') vertrekt als trein 3742 naar Aachen uit het station van Maastricht.


8 juni 1979 DB-treinstel 515 563 (een ETA, 'Steckdosen IC') staat als trein 3734 naar Aachen, voor vertrek gereed in Maastricht. Al in de nieuwe DB kleur turquoise. (daarnaast Mat '46 treinstel 277 en treinstel 246 die allebei uit Heerlen kwamen)

vrijdag 8 december 2017

Kerststerren

Woensdag 6 december 2017 SINT ERUIT ....... KERST ERIN
In Spanje wordt er helemaal geen Sinterklaas gevierd. Hij is toch naar Nederland
en België vertrokken. Vandaag is hij weer op terugreis naar Spanje met zijn stoomboot.

Kerstsfeer in Málaga-stad met op elk plein wel een kerstboom.
Wij genieten van deze tijd waar de herfsttemperatuur nog steeds zeer aangenaam is.
Overdag zonnig en ruim 19 graden. Wat een verschil met de lage landen waar af en
toe een winterse bui valt. Vrijdagmiddag 8 december waren wij in Málaga-stad op
het plein Plaza de la Marina vlakbij de haven en om 16.03 uur maakte m'n lief
de volgende foto met een blauwe lucht en een uitbundig schijnende zon!
Fijn weekend. Grtz Mara
- Click on photo to enlarge -

Zowel bij de vele bloemenstalletjes als bij straatverkopers zijn de Kerststerren in verschillende maten verkrijgbaar.

Onze muziekkeus sluit hier mooi bij aan. The Shadows met Stars fell on Stockton.

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.

zondag 3 december 2017

Voor velen een lekkernij: Gepofte Kastanjes

Een typische lekkernij in de herfst in Málaga (ook in andere dorpen en steden) zijn de gepofte kastanjes. Niet alleen zie je de kraampjes overal in Málaga, je zult ze ook overal ruiken. De geur van de gepofte kastanjes ruik je van ver. De schil van de kastanje pel je er af en de rest kun je opeten. Deze zoetige lekkernij krijg je in zakjes mee en zijn nog lekker warm!
Dit kraampje staat vlakbij de Plaza de la Merced.
Grtz Mara
- Click on photo to enlarge -

dinsdag 28 november 2017

Zo kreeg aids een gezicht op 28 november 1992


Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.

Weinig Nederlanders kenden René Klijn, weinig Nederlanders wisten echt wat van aids. Dat veranderde 25 jaar geleden volledig, met een memorabel televisieoptreden bij Paul de Leeuw. Terug naar die historische televisieavond, waarvan de presentator de impact had onderschat: ,,Ik vond het een zeventje, die uitzending.''
Het is de avond dat aids een gezicht krijgt in Nederland. Een prachtig fijn gezicht, van fotomodel en zanger René Klijn. Maar ook een angstaanjagend gelaat, sterk vermagerd en uitgehold door het aidsvirus dat in zijn lijf woekert. Klijn, net een dertiger, rijdt met zijn rolstoel het decor van De Schreeuw van de Leeuw binnen. Miljoenen Nederlanders zitten voor de televisie, zoals elke week. Het is zaterdagavond 28 november 1992.

René Klijn: ,,Gezellig om hier te zijn.'' Paul de Leeuw: ,,Ik ben ook heel blij dat je bent gekomen. Ter verduidelijking: je bent ziek.'' Klijn: ,,Ik ben een beetje ziek, ja.'' De Leeuw: ,,Je hebt aids. Al een tijd.'' Klijn: ,,Die ziekte krijg je niet van de ene op de andere dag. Maar ik weet sinds twee jaar dat ik seropositief ben. En in een later stadium krijg je dan aids.'' De Leeuw: ,,Dat is nu een halfjaar, hè?'' Klijn: ,,Nee, al een jaar.'' De Leeuw: ,,Waarom ik je gebeld heb, ik moet dat verhaal even vertellen. Ik heb je drie jaar geleden ontmoet (...) Ik weet nog wel dat ik toen dacht, verliefd is een groot woord, maar dat ik dacht: nou, daar zou ik wel zeven weken mee onder de elektrische deken willen. Maar het is niet gebeurd, helaas. En toen hoorde ik een maand geleden...'' Klijn: ,,Ik kan slecht tegen hitte hoor. En met iemand onder één deken, nee.'' De Leeuw: ,,Een maand geleden hoorde ik dat je ziek was en dacht ik: hoe zou het met hem gaan?''

De Leeuw, 25 jaar later: ,,We wilden al langer een uitzending over aids maken, want het was in Nederland nog tamelijk onbekend. Wat je er over hoorde, kwam vooral uit Amerika. Cornald Maas was redacteur bij ons programma en hij was toen al gek van het Songfestival. Daarom herkende hij René toen hij hem tegenkwam in een restaurant in Amsterdam, want René had met zijn band Bam to Bam Bam meegedaan aan het Nationale Songfestival. Cornald zei na die ontmoeting: 'Misschien kunnen we een uitzending met René maken rond hiv en aids'.''

Klijn: ,,Ik kreeg de uitslag over de telefoon en dat was allemaal, nou ja, niet zo leuk.'' De Leeuw: ,,Over de telefoon? Via de PTT?'' Klijn: ,,Niet via 008, wel via de huisarts, maar het is eigenlijk niet iets dat je over de telefoon wilt horen.''

De Leeuw: ,,Cornald en ik gingen bij René langs, thuis in Den Haag, om ons plan uit te leggen. Aanvankelijk wilde hij er niets mee te maken hebben. Niet dat hij zijn ziekte ontkende, maar hij nam er wel afstand van. Totdat we zeiden: dit is voor jou ook de manier om een punt te maken. Toen hadden we 'm. Hij wilde de hele inhoud van de uitzending zelf bepalen en dat stonden we toe. Luister, hij ging dood en wij zouden verder leven. Hij wilde dat Loïs Lane kwam optreden, dat zijn vader er was, zijn buddy's, maar ook zijn internist. Dat vonden wij ook weer mooi, want zo konden we Nederland iets leren over de ziekte.''

De Leeuw: ,,We hebben je uitgenodigd omdat het leuk was om je nog een keer te zien en we wilden nog een paar dingen met je doen om een leuk programma te maken.'' Klijn: ,,Niet onder een elektrische deken?'' De Leeuw: ,,Nou, ik denk dat we dat maar niet moeten doen. Maar dat doe je ook niet meer?'' Klijn: ,,Ik hou niet van warmte. Het is hier trouwens ontzettend warm.'' De Leeuw: ,,Ja, maar seks bedoel ik. Daar heb je ook helemaal geen, eh...'' Klijn: ,,Seks? Nou, het is grappig dat je het vraagt.'' De Leeuw: ,,Toch nog één grap.'' Klijn: ,,Zoals je weet: aids krijg je via een bloedtransfusie of via seks.'' De Leeuw: ,,Seksssssssssss.'' Klijn: ,,Niet van de lucht, niet van de wc-bril, niet van een kus, of noem maar op.''

De Leeuw: ,,De opnames waren aan het begin van die zaterdagmiddag in een kleine, intieme studio in Almere. Backstage waren geen toiletten, dus na de opname ging ik op het publiekstoilet plassen. Toen viel me op dat veel mensen huilend uit de zaal kwamen. Maar zelf voelde ik dat helemaal niet zo, ik had me onbewust afgesloten voor emoties. Ik ging snel door naar een try-out van Simone Kleinsma. Guus Verstraete (Kleinsma's onlangs overleden echtgenoot, red.) vroeg daar hoe de uitzending met René was gegaan. 'Een zeventje', antwoordde ik.''

Klijn: ,,Seks, in combinatie met liefde, is voor mij altijd heel belangrijk geweest.'' De Leeuw: ,,Heb je het veel gedaan?'' Klijn: ,,Wat is veel?'' De Leeuw: ,,Nou, zes keer in de week?'' Klijn: ,,Met een vaste partner wel, maar niet elke dag een ander. Maar ik heb wel wat geliefden gehad.'' De Leeuw: ,,Maar bijvoorbeeld in Amsterdam of zo hè...'' Klijn: ,,Wilde tijden! Ja, natuurlijk. Je bent 17, beeldig en iedereen wil je.'' De Leeuw: ,,Maar waar was dat dan? Want ik was ook 17, ik liep ook in Amsterdam, maar ik kon helemaal niets vinden.'' Klijn: ,,Jij zat de hele dag Boursin te vreten, waarschijnlijk.'' Publiek schatert. De Leeuw ook: ,,Ga er maar uit, rol maar weg!''

De Leeuw: ,,Na de voorstelling van Simone kwam ik thuis en daar zag ik op het antwoordapparaat het getal 75 knipperen. Zo veel nieuwe berichten had ik binnengekregen na de uitzending met René, bijna allemaal van huilende familieleden en vrienden, tot Mies Bouwman aan toe. Ik zie me nog staan, met mijn rug tegen de muur, de lichten uit, terwijl ik de ene na de andere emotionele boodschap op het bandje hoorde; ik moest daar enorm van janken. Dat ik met de naderende dood van een jonge vent zo'n succes behaalde - vreselijk. Die nacht ben ik met veel te veel witte wijn aan de keukentafel van Hanneke Groenteman geëindigd, ik kon er niet over uit.''

De Leeuw: ,,Hoe lang denk je dat je nog hebt?'' Klijn: ,,Ik hoop niet zo lang hoor. Ik ben het zat. Het lijkt nu wel even leuk en aardig, maar het is gewoon elke dag een worsteling. En je hebt heel veel pijn en een leeg leven. Je bent alles kwijt."

De Leeuw: ,,Andere media doken massaal op René na de uitzending. Ik wilde er helemaal niets mee te maken hebben, zat met mijn eigen gevoelens en ik claimde Renés verhaal ook nog eens. Egocentrisch van me en zo dubbel ook: aan de ene kant wilde ik hem alle ruimte geven om zijn verhaal te vertellen, maar dan eigenlijk wel alleen bij mij.

,,Na een paar dagen kwamen René en zijn vriend Maarten bij ons eten. René vertelde over alle uitnodigingen van televisieprogramma's en zei: ik ga het doen ook, Paul. Ik wil naar de 5 Uur Show, ik wil alles. Hij, de showman, kon nu echt vliegen. Ik weet zeker dat hij het daardoor nog wat maanden langer vol heeft gehouden.'' Réne Klijn sterft op 5 september 1993, drie dagen voor zijn 31ste verjaardag.

I'm mister Blue, I'm here to stay with you, And no matter what you do, When you're lonely, I'll be lonely too

De Leeuw: ,,René kende dat nummer van de Britse band Yazoo. Het zei mij he-le-maal niks, maar dat gebeurt wel vaker. Hij wilde het zingen in onze uitzending en ik vroeg hem of ik mee mocht doen. Goed, zei René. Maar alleen het refrein.''

De Leeuw: ,,Heb je alles geregeld voor je begrafenis of crematie?'' Klijn: ,,Ik heb in elk geval mijn wensen kenbaar gemaakt. Heel duidelijk.'' De Leeuw: ,,Wat dan bijvoorbeeld?'' Klijn: ,,Ik wil niet al te veel in details treden, moet ook een beetje verrassing blijven voor de mensen.'' De Leeuw, schaterend: ,,Ja, anders komen ze niet meer!''

De Leeuw: ,,De uitvaart was prachtig, ik herinner me dat we veel ballonnen omhoog lieten. Een klein jaar later strooiden Maarten en ik de as van René uit op de Hudson in New York en daar hebben we ook een uitzending van gemaakt. Eigenlijk mocht de as van een overledene niet mee naar Amerika. We hebben het gewoon in de bagage gestopt en het is gelukt. We waren toch in New York, omdat we met de uitzending over René genomineerd waren voor een Emmy Award in de categorie Variety. Samen met Absolutely Fabulous en Drop the Dead Donkey, twee fantastische comedy's. En daar zat ons programma dan tussen, want: ook amusement. Die uitreiking werd trouwens een giller want er waren twee winnaars. Maar wij niet, ha! Daar heb ik een beetje om moeten lachen. Het was ook een beetje triest, ik noem het regenhumor: zijn er twee winnaars onder de drie genomineerden, zit je er nog niet bij.

,,Met dit programma wonnen we een Bronzen Roos op het Festival van Montreux, daar ging een enorme discussie in de jury aan vooraf. De voorzitter vond dat het eigenlijk niet kon, lachen om aids. Het was onze manier om moeilijke thema's te behandelen en ik ben dolblij dat dit met René zo gegaan is. Heel Nederland wist na de uitzending wat aids was en hij heeft aan het einde van zijn leven nog een hit kunnen scoren. Mr. Blue stond op nummer 1 in de top 100 van 1992. Ongelooflijk.''
Bron: tekst AD

vrijdag 24 november 2017

Swingend op weg naar Kerstavond 2017

Vandaag is het nog precies een maand te gaan naar Kerstavond 2017.
Voor vele mensen een bijzondere avond om dit te mogen vieren
met hun dierbaren. Er zijn ook medemensen onder ons die
deze Kerstdagen het liefst snel voorbij zien gaan.
Wij proberen in ieder geval thuis te zijn met Kerstmis.

Vanuit Los Boliches aan de Costa del Sol wensen wij jou
een "buen fin de semana" = fijn weekend.
Grtz Mara



We zijn op tijd vertrokken dus met Kerstmis zijn we wel weer terug in Holland

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.

zondag 19 november 2017

Een spoorse terugblik met de Benelux Hondekop

In 1957 werd de spoorlijn Antwerpen - Roosendaal geëlektrificeerd. Voor de Beneluxdienst tussen Amsterdam en Brussel zijn in dat jaar 12 tweewagentreinstellen aangeschaft (mat '57), die, afgezien van de kleur, uiterlijk grotendeels gelijk waren aan de overige Hondekoppen, die waren groen en later NS geel. Deze door Werkspoor gebouwde treinstellen waren donkerblauw met een brede gele band en zijn dat gebleven tot einde dienst in 1974.
- Klik op de foto's voor groter formaat -

Aan treinstellen werd op deze route de voorkeur gegeven omdat hiermee het omrijden van de locomotief op het kopstation Antwerpen-Centraal en op de eindstations kon vervallen. De volgende foto is uit mei 1963 op Den Haag HS.
N.B. HS is de afkorting van Hollands Spoor

zaterdag 18 november 2017

De val van de muur en het einde van het communisme

Vanwege het overlijden van Hans Vermeulen op 10 november 2017, deze ZoZ opnieuw geplaatst op 18 november 2017

9 november 2017 was het precies 28 jaar geleden dat met de val van de Muur in Berlijn de landkaart van Europa opnieuw werd getekend. De twee Duitslanden werden herenigd op die 9e november van 1989.
In dit nummer worden de voor- en nadelen van beide werelden worden bezongen. Eerst kritisch op het communisme, maar dan ook kritisch over het kapitalisme. Vrijheid is relatief. Niet iedereen kan er mee omgaan. Ben je slim dan is de kapitalistische wereld perfect. Ben je minder slim en heb je behoefte aan structuur en eenvoud, dan sta je in het westen tegen de muur. Dat is ook vrijheid. Voor meer informatie over de Muur, klik hier.

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag, klik hier.